Η αληθινή Πλάκα.....χωρίς λίφτινγκ.... 
Έβλεπα μια παλιά ταινία (δεν θυμάμαι πόσες φορές την έχω δει) με τον Ορέστη Μακρή και τον Δημήτρη Χόρν ...ο "μεθύστακας". Γυρισμένη το ΄50 στην Πλάκα.Μια περιοχή που επισκέπτομαι αρκετές ώρες της εβδομάδας.
Με τα σπίτια και τις αυλές χωρίς το άγαρμπο σημερινό ρετουσάρισμα.
Τις γνήσιες ταβερνούλες με τα βαρέλια το κρασί δίπλα στα τραπεζάκια με την λαδόκολα το κατρούτσο την μισή (οκά) την θρούμπα (ελιά) και το ένα στο πόδι (κρασί).
Το βράδυ καμμιά κιθαρίτσα που ακουγότανε και μέσα από τις γρίλλιες του σπιτιού απέναντι.
Η σούστα με το άλογο του μανάβη που πέρναγε κάθε μέρα στην ώρα του με φρέσκα λαχανικά από τα Πατήσια.
Το εσωτερικό των σπιτιών με τις ανθοστήλες στις γωνιές
και τα τσίγκινα ψιλόλιγνα βάζα.
Τις φρουτιέρες πάνω στα τραπέζια και δίπλα στο παράθυρο να πλέκει η νοικοκυρά του σπιτιού αγναντεύοντας τον Ιερό Βράχο κάτω από τον οποίο είχε την ευλογία να γεννηθεί. Τα δωματιάκια στις εσωτερικές αυλές που νοίκιαζαν οικογένειες του μεροκάματου και εργένηδες με την ξύλινη εξωτερική σκάλα που οδηγούσε στα δωμάτια του ιδιοκτήτη.
Στα σκαλάκια έξω και στους χωματόδρομους έπαιζαν ανέμελα τα παιδιά κουτσό, σχοινάκι, βόλους χωρίς τον φόβο να περάσει το τζίπ με τα πολλά άλογα και το μουλάρι τον ιδιοκτήτη του που πάει να παρκάρει στο γωνιακό πάρκινγκ για να πάει απέναντι στο ανακαινισμένο με νεόπλουτη κακογουστιά σπίτι του και την απαραίτητη παράνομη πισίνα του.
Είδα τον Μεντρεσέ στους Αέρηδες όπως ήταν τότε με παιδιά να παίζουν και τα απέναντι σπίτια να κατοικούνται.
Σήμερα το ένα έχει πινακίδα "ΠΡΟΣΟΧΗ ΠΕΦΤΟΥΝ ΥΛΙΚΑ" και το διπλανό το έχει αγοράσει κάποιο Ίδρυμα πίσω από το οποίο καλύπτονται ως συνήθως ιδιωτικά συμφέροντα.
Είδα πολλά και θυμήθηκα πολλά σε σημείο που κάποια στιγμή έβλεπα μόνο τις εικόνες και δεν άκουγα τους διαλόγους των πρωταγωνιστών που δεν υπάρχουν σήμερα στη ζωή.
Πάντα για εμάς που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στο Κέντρο της Αθήνας η Πλάκα ήταν κάτι το ξεχωριστό το μαγικό θα έλεγα.
Αυτός είναι ο λόγος που συνεχίζω να την απολαμβάνω ακόμα και σήμερα όσο μπορώ έστω και με το άσχημο λίφτινγκ που της έχουν κάνει κακοί πλαστικοί και χωρίς να την ρωτήσουν ποτέ!
Το ελληνικό καφενείο της Σμύρνης
Χιώτες άνοιξαν το πρώτο καφενείο μετά το 1922
Δύο Έλληνες τόλμησαν ν' ανοίξουν ένα παραδοσιακό καφενείο στη Σμύρνη, δίνοντάς του το όνομα «Sakιz Adasι», που σημαίνει το νησί της Χίου στα τουρκικά. Το εκπληκτικό είναι ότι είναι το πρώτο ελληνικό καφενείο μετά το 1922.
Ο ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ
Με τα γλυκά περιλαμβάνει ακόμη 17 παραδοσιακές συνταγές με τις περίφημες μαρμελάδες που παρασκευάζονται στον Κάμπο της Χίου.
Ένα παραδοσιακό καφενείο που δεν μοιάζει με τα υπόλοιπα λειτουργεί εδώ και δύο χρόνια στα νότια της προκυμαίας της Σμύρνης, στην Τουρκία. Οι ιδιοκτήτες του «Sakιz Αdasι» (σημαίνει «Νήσος Χίος» στα τουρκικά) δεν είναι Τούρκοι αλλά Έλληνες από τη Χίο, οι οποίοι πέρασαν πριν από δύο χρόνια «στην απέναντι πλευρά του Αιγαίου» για να ανοίξουν ένα δικό τους κατάστημα. Το τολμηρό εγχείρημά τους, καθώς πρόκειται για το πρώτο καφενείο που άνοιξαν Έλληνες μετά το 1922, αποδείχθηκε εξίσου επιτυχημένο. Καθημερινά τα τραπέζια του είναι γεμάτα με πελάτες που δοκιμάζουν παραδοσιακά χιώτικα γλυκά με βασικό συστατικό τη μαστίχα.
Δεσμός λαών το καφενείο
Αυτό, όμως, που προκαλεί εντύπωση ακόμη και στους ιδιοκτήτες είναι ότι οι περισσότεροι από αυτούς είναι Τούρκοι και λιγότερο τουρίστες από το εξωτερικό. Το «ελληνικό καφενείο» δεν είναι απλός μια πρωτότυπη σκέψη αλλά και ένας δεσμός μεταξύ γειτονικών λαών, λένε οι κάτοικοι της Σμύρνης που συχνάζουν σε αυτό. Δεν λείπουν και εκείνοι που έχουν έναν επιπλέον λόγο να πιουν τον καφέ τους στο μαγαζί των Ελλήνων. Πρόκειται για τους απογόνους των λεγόμενων «Τουρκοκρητικών», οι οποίοι έφτασαν στα τουρκικά παράλια προερχόμενοι από την Κρήτη μετά την ανταλλαγή πληθυσμών που προέβλεπε η Συνθήκη της Λωζάννης το 1923. Οι μνήμες από τους ελληνόφωνους παππούδες τους, χριστιανούς Έλληνες, οι οποίοι αναγκάστηκαν να εξισλαμιστούν για να επιβιώσουν επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ζωντανεύουν στο «Sakιz Αdasι».
Χιώτικες συνταγές
Δύο Έλληνες τόλμησαν ν' ανοίξουν ένα παραδοσιακό καφενείο στη Σμύρνη, δίνοντάς του το όνομα «Sakιz Adasι», που σημαίνει το νησί της Χίου στα τουρκικά. Το εκπληκτικό είναι ότι είναι το πρώτο ελληνικό καφενείο μετά το 1922.
Ο ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ
Με τα γλυκά περιλαμβάνει ακόμη 17 παραδοσιακές συνταγές με τις περίφημες μαρμελάδες που παρασκευάζονται στον Κάμπο της Χίου.
Ένα παραδοσιακό καφενείο που δεν μοιάζει με τα υπόλοιπα λειτουργεί εδώ και δύο χρόνια στα νότια της προκυμαίας της Σμύρνης, στην Τουρκία. Οι ιδιοκτήτες του «Sakιz Αdasι» (σημαίνει «Νήσος Χίος» στα τουρκικά) δεν είναι Τούρκοι αλλά Έλληνες από τη Χίο, οι οποίοι πέρασαν πριν από δύο χρόνια «στην απέναντι πλευρά του Αιγαίου» για να ανοίξουν ένα δικό τους κατάστημα. Το τολμηρό εγχείρημά τους, καθώς πρόκειται για το πρώτο καφενείο που άνοιξαν Έλληνες μετά το 1922, αποδείχθηκε εξίσου επιτυχημένο. Καθημερινά τα τραπέζια του είναι γεμάτα με πελάτες που δοκιμάζουν παραδοσιακά χιώτικα γλυκά με βασικό συστατικό τη μαστίχα.
Δεσμός λαών το καφενείο
Αυτό, όμως, που προκαλεί εντύπωση ακόμη και στους ιδιοκτήτες είναι ότι οι περισσότεροι από αυτούς είναι Τούρκοι και λιγότερο τουρίστες από το εξωτερικό. Το «ελληνικό καφενείο» δεν είναι απλός μια πρωτότυπη σκέψη αλλά και ένας δεσμός μεταξύ γειτονικών λαών, λένε οι κάτοικοι της Σμύρνης που συχνάζουν σε αυτό. Δεν λείπουν και εκείνοι που έχουν έναν επιπλέον λόγο να πιουν τον καφέ τους στο μαγαζί των Ελλήνων. Πρόκειται για τους απογόνους των λεγόμενων «Τουρκοκρητικών», οι οποίοι έφτασαν στα τουρκικά παράλια προερχόμενοι από την Κρήτη μετά την ανταλλαγή πληθυσμών που προέβλεπε η Συνθήκη της Λωζάννης το 1923. Οι μνήμες από τους ελληνόφωνους παππούδες τους, χριστιανούς Έλληνες, οι οποίοι αναγκάστηκαν να εξισλαμιστούν για να επιβιώσουν επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ζωντανεύουν στο «Sakιz Αdasι».
Χιώτικες συνταγές
Οι τοίχοι του είναι διακοσμημένοι με φωτογραφίες από ελληνικά τοπία με ιδιαίτερη έμφαση, ασφαλώς, στη Χίο, ιδιαίτερη πατρίδα των ιδιοκτητών. Άλλωστε δεν είναι μόνο το γλυκό «υποβρύχιο» (ένα κουταλάκι βανίλιας σερβιρισμένο μέσα σε ποτήρι με κρύο νερό) που θυμίζει το «απέναντι» ελληνικό νησί. Ο κατάλογος με τα γλυκά περιλαμβάνει ακόμη 17 παραδοσιακές συνταγές με βάση τις περίφημες μαρμελάδες που παρασκευάζονται στον Κάμπο της Χίου.
Το «χιώτικο καφενείο» μπορεί να είναι σύμβολο της ελληνοτουρκικής προσέγγισης, για πολλούς όμως φαίνεται ότι ανοίγει νέους δρόμους στους επίδοξους επιχειρηματίες της περιοχής και στις δύο πλευρές του Αιγαίου. Προ ημερών το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο της Σμύρνης, μιας μεγαλούπολης δύο εκατομμυρίων κατοίκων, και η ελληνική πρεσβεία στην Άγκυρα διοργάνωσαν στην πόλη εκδήλωση προς τιμήν των οικονομικών συνεργατών των ελληνικών επιχειρήσεων. Το διήμερο περιλάμβανε επιχειρηματικό φόρουμ και κατ΄ ιδίαν συναντήσεις ελληνικών και τουρκικών επιχειρήσεων στους τομείς τροφίμων και ποτών, υλικών συσκευασίας και φυσικών καλλυντικών.
Γρέκο ΚαφενείοΤο «χιώτικο καφενείο» μπορεί να είναι σύμβολο της ελληνοτουρκικής προσέγγισης, για πολλούς όμως φαίνεται ότι ανοίγει νέους δρόμους στους επίδοξους επιχειρηματίες της περιοχής και στις δύο πλευρές του Αιγαίου. Προ ημερών το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο της Σμύρνης, μιας μεγαλούπολης δύο εκατομμυρίων κατοίκων, και η ελληνική πρεσβεία στην Άγκυρα διοργάνωσαν στην πόλη εκδήλωση προς τιμήν των οικονομικών συνεργατών των ελληνικών επιχειρήσεων. Το διήμερο περιλάμβανε επιχειρηματικό φόρουμ και κατ΄ ιδίαν συναντήσεις ελληνικών και τουρκικών επιχειρήσεων στους τομείς τροφίμων και ποτών, υλικών συσκευασίας και φυσικών καλλυντικών.
ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΟΙΚΤΑ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ.ΕΔΩ ΘΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΝΕΑ ΚΑΙ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΘΑ ΠΕΙΤΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΣΑΣ ...
Σαν τα παλιά ελληνικά καφενεία που ο καθένας ελεγε τις απόψεις τους , διαφωνούσαν , μάλωναν αλλά την άλλη μέρα πάλι ήσαν μαζί. ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου